Διαχρονική και όσο ποτέ επίκαιρη σήμερα είναι η επιγραφή από το Δελφίνιον της Μιλήτου. Γι’ αυτό θέλησα να την κοινοποιήσω και σε σένα, αναγνώστη. Ανάγεται στα μέσα του 2ο π. Χ. αιώνα και ήταν χαραγμένη σε μάρμαρο. Βρίσκεται σε μουσείο του Βερολίνου και έχει ευρέως σχολιασθεί.
Το θέμα της είναι σχετικό με τις χορηγίες-δωρεές στην υπηρεσία της Παιδείας και τα όσα αναφέρονται σ’ αυτήν, λεπτομερέστατα, αποτελούν σπουδαία διδασκαλία για το πώς έπρεπε να λειτουργούν οι δημόσιες υπηρεσίες. Τα φαινόμενα της διαπλοκής και διασπάθισης του δημοσίου χρήματος ήταν αδύνατον να συμβούν με τέτοιους νόμους.
Το αυστηρό νομικό πλαίσιο των Κλασσικών χρόνων, δηλαδή, εξακολουθεί να ισχύει και στην Ελληνιστική εποχή με λαμπρά αποτελέσματα!!!
Έφεδροι : Τέμενος εσείς στον Βοτανικό; Χώρο φιλοξενίας Ελλήνων αστέγων εμείς!
Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Τον λεηλατημένο και κατεστραμμένο χώρο της παλαιάς βάσης του Πολεμικού Ναυτικού στο επί της Ιεράς Οδού αρ. 114 (τίποτε δεν είναι τυχαίο!) οικόπεδο, όπου μια χούφτα προδότες του Ελληνικού Κυνοβουλίου αποφάσισαν και ψήφισαν να αναγερθεί το ισλαμικό τέμενος, κατέλαβαν Έλληνες Έφεδροι των Ειδικών Δυνάμεων με σκοπό να τον διαμορφώσουν κατάλληλα ώστε να γίνει χώρος φιλοξενίας Ελλήνων αστέγων και αναξιοπαθούντων πολιτών. Οι Έλληνες έφεδροι φωνάζουν προς όλες τις κατευθύνσεις : «Αποφασίσαμε να καταβάλουμε όλες τις δυνάμεις μας ώστε να μην υπάρξει πλέον ουδείς άπορος άστεγος Έλληνας. Βοηθείστε μας».
Στο Δελτίο Τύπου που εξεδόθη την 15η Ιουλίου 2016 αναφέρεται :
Ολυμπιακοί 2016
Του Πέτρου Αργυρίου.
Πηγή : http://agriazwa.blogspot.gr/2016/08/2016.html
Οι ολυμπιακοί του Ρίο είναι η σφραγίδα του τέλους των κοινωνικών επιδιώξεων στη Βραζιλία, η σφραγίδα του νεοαποικειοκρατικού καθεστώτος.
Μην κάνεις ότι δεν ξέρεις πλατύποδα Φοίβε και Αθηνά, πανηγυρτζή της Αθήνας 2004.
Μην κάνεις πως δεν ξέρεις.
5 δακτύλιοι, 5 κρίκοι αλυσσοδεσίματος στον άκρατο υλισμό κα την επιδειξιομανία του.
Με αθλητές βγαλμένους από εκτροφεία που διαφημίζουν παπούτσια φτιαγμένα από παιδική εξαθλίωση.
Και γκρινιάζεις, γκρινιάζεις.
Τι γκρινιάζεις;
Μπορεί να μη σου 'χει μείνει παρόν και μέλλον.
Περί ήθους, ευ αγωνίζεσθαι κ.λπ.
Γράφει ο Σωτήριος Καλαμίτσης.
Στην πολιτική είναι πλέον παγιωμένη η αντίληψη ότι «το νόμιμον είναι και ηθικόν». Ό,τι, δηλαδή, προβλέπει ο νόμος είναι αυτομάτως και ηθικό, ήτοι σύμφωνο με τις περί ηθικής αντιλήψεις του μέσου συνετού ανθρώπου σε ορισμένο τόπο και χρόνο. Νομιμοποιούνται π.χ. με νόμο σωρεία παράνομων πληρωμών, ήτοι πληρωμών που έγιναν κατά παράβαση υφιστάμενων νόμων, και αυτό χαρακτηρίζεται «ηθικό». Νομιμοποιείται με νόμο η τοποθέτηση της κ. Μπαζιάνα κάπου σε κάποιο Πανεπιστήμιο; Η τοποθέτηση είναι ηθική, αφού η γυναίκα έχει όλα τα προσόντα και απλώς του είχε ξεφύγει του νομοθέτη να προβλέψει ότι σύζυγοι ή σύντροφοι ή συμφωνοσυμβιούντες πρωθυπουργού προτιμώνται σε μετακινήσεις, τοποθετήσεις σε ΑΕΙ.
Αυτή η νομιμοποίηση παρανομιών αποτελεί πλέον καθημερινότητα στον σύγχρονο βίο. Δεν υπάρχει αιδώς, συστολή, ερυθρίαση, τσίπα. Ζούμε στην κοινωνία του βολέματος και του δουλέματος.
Στέλιος Φαλιέρος. Ο εκπληκτικός μοντελιστής του Ναυτικού Μουσείου Χανίων.
Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Τον είχα αναζητήσει στο Ναυτικό Μουσείο των Χανίων, πέρυσι τα Χριστούγεννα, μετά από προτροπή του καλού μου φίλου Σπύρου Καπίτσα, αλλά εκείνος απουσίαζε. Ο λόγος για τον εν αποστρατεία, 78χρονο σήμερα, αντιπλοίαρχο του Πολεμικού Ναυτικού και εκπληκτικό κατασκευαστή μικροσκοπικών πλοίων σε κλίμακα κ. Στέλιο Φαλιέρο. Κατάφερα να τον συναντήσω όμως αυτή τη φορά, όταν προ ολίγων ημερών τον αναζήτησα και πάλι στον χώρο όπου δημιουργεί τα μικροσκοπικά του αριστουργήματα. Στον δεύτερο όροφο του Ναυτικού Μουσείου Χανίων. Δέχθηκε με προθυμία να μου μιλήσει.
Τον ρωτώ ποιος είναι ο τόπος καταγωγής του και μου απαντά πως γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πόρο, όπου φοίτησε στη Σχολή Υπαξιωματικών και εντάχθηκε στη συνέχεια στις τάξεις του Πολεμικού Ναυτικού ως πυροβολητής. Αποστρατεύτηκε με τον βαθμό του αντιπλοιάρχου και μένει από τότε που παντρεύτηκε στα Χανιά.
Δικάζεται και πάλι η υπόθεση της Τράπεζας της Ανατολής στη Ρόδο.
Του Ελευθέριου Ρήνου.
Η Εθνική Τράπεζα εξαγόρασε την Τράπεζα της Ανατολής πριν από 80 χρόνια. Συμφωνήθηκε να γίνει η εκκαθάριση της απορροφούμενης τράπεζας, για να υπολογιστεί η αξία της και να πληρωθούν οι μέτοχοί της. Η Εθνική υποστηρίζει σήμερα πως ολοκλήρωσε αυτή τη διαδικασία το 1936 και μάλιστα είχε «άνοιγμα» και δεν περίσσεψε ούτε δραχμή. Δυστυχώς όμως αυτό δεν προκύπτει από κάποια έγγραφα, δεν μπορεί να το αποδείξει, ενώ δεν είχε ενημερώσει καν τους μετόχους, που ενδιαφέρονται εδώ και τρεις γενιές να μάθουν τι απέγινε η περιουσία που πούλησαν.
Όταν σε μια χώρα, οι τράπεζες και τα ξένα funds σου ζητάνε να αποπληρώσεις δάνεια από την επανάσταση του 1821, τους βαλκανικούς πολέμους και φτάνουν μέχρι το μήλο που έδωσε… ο όφις στην Εύα, τι γίνεται όταν ο ιδιώτης απευθύνεται στους ίδιους ανθρώπους και τους ζητάει ένα δικό τους χρέος που εκκρεμεί οκτώ δεκαετίες;
Ανάλογες υποθέσεις σαν την Τράπεζα της Ανατολής υπάρχουν δεκάδες, τόσο τράπεζες, όσο και ασφαλιστικές εταιρείες. Το πιο γνωστό παράδειγμα είναι η Τράπεζα Θεσσαλίας με έδρα το Βόλο, που βρίσκεται σε εκκαθάριση από το 1929 έως σήμερα. Πριν λίγα χρόνια ορίστηκαν εκ νέου εκκαθαριστές με απόφαση δικαστηρίου.
Ο καπετάν Παύλος Μαυριγιαννάκης στην "άγονη" γραμμή της Γαύδου.
Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Κάθε φορά που ανεβαίνω στη γέφυρα ενός πλοίου επιθυμώντας να μιλήσω με τον καπετάνιο, δεν ξέρω ποιον και τι θα συναντήσω. Ευτυχώς, υπήρξε πάντοτε ανταπόκριση από την πλευρά του captain, με εξαίρεση μία φορά στη γραμμή της Αδριατικής και άλλη μία στο τοπικό καραβάκι που συνδέει τη Χίο με τα Ψαρρά. Δεν θέλησαν οι άνθρωποι να μιλήσουν, δικαίωμά τους. Αυτοί έχασαν, θέλω να πιστεύω. Ίσως φοβήθηκαν ότι είχαν να κάνουν με άλλον έναν αγενή "δημοσιογράφο", σαν αυτούς που δεν βάζουν γλώσσα μέσα στους ή σου χώνουν, θες δεν θες, το μικρόφωνο στο στόμα.
"Έλα να τα πούμε μόλις φύγουμε από την Αγία Ρουμέλη", μου είπε ο καπετάν Παύλος Μαυριγιαννάκης του "ΣΑΜΑΡΙΑ Ι" της "ΑΝΕΝΔΥΚ FERRIES" που εξυπηρετεί την "άγονη" γραμμή της νοτιοδυτικής Κρήτης και συνδέει, ανάλογα με την εποχή, την Παλαιόχωρα και τα Σφακιά με τη Σούγια, την Αγία Ρουμέλη και τη Γαύδο. Έτσι και έγινε.
Κι’ εγώ ο ηλίθιος αγωνιούσα!
[υπότιτλος: «μαλακία, διαχρονική πηγή ευτυχίας»].
Του Σωτηρίου Καλαμίτση.
Αυτά γράφει σήμερα η καλή εφημερίδα του ειδικού συμβούλου της κ. Γεροβασίλη. Εγώ θυμήθηκα μία ομιλία του Φαήλου Κρανιδιώτη την 27.03.2011 στη ΝΟΔΕ Ηλείας. ΠΕΝΤΕ ολόκληρα χρόνια πριν. Κι’ όμως είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα. Την είχα αλιεύσει σε blog αντιμνημονιακό που τώρα έχει γίνει μνημονιακό, αφού υποστήριζε και εξακολουθεί να υποστηρίζει ΑΝΕΛ. Κάτι σαν το ΧΩΝΙ, ας πούμε. Μπορεί οι προσδοκίες του Φαήλου να διαψεύσθηκαν από τον Σαμαρά, αλλά αυτά που γράφει είναι η αλήθεια. Και, δυστυχώς, εδώ και 5 χρόνια δεν γίνεται τίποτε απ’ αυτά που είπε. Η διαπλοκή αλλάζει πρόσημο και από πρασινογαλάζια γίνεται ροζουλί. Η «απ’ ευθείας ανάθεση» ή σκέτη «ανάθεση» σε ημερήσια διάταξη. Οι δημόσιοι λειτουργοί που βρέθηκαν με εκατομμύρια ευρώ στους λογαριασμούς τους λόγω καίριων θέσεων [Έφοροι, δασάρχες, πολεοδόμοι] δεν τιμωρήθηκαν παραδειγματικά κι’ ούτε επέστρεψαν τη λεία στα Ταμεία του κράτους. Οι αδικαιολογήτως υπερδανεισμένοι επιχειρηματίες πάμπλουτοι με επιχειρήσεις χρεοκοπημένες. Και τούτο, διότι δεν βρέθηκαν αρκετοί δικαστικοί λειτουργοί να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Οι ελάχιστοι που στάθηκαν στο ύψος τους τιμώντας το έργο του δικαστή ή του εισαγγελέα δεν έτυχαν της υποστήριξης των Ενώσεων Δικαστών και Εισαγγελέων, στις οποίες ανήκαν. Σας προτρέπω και πάλι να διαβάσετε το βιβλίο «ΒΑΤΟΠΕΔΙ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ-ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, Στο Βα(λ)τοπέδι δεν είχε ... λακέρδα» του πρώην Εισαγγελέα Κολιούση, τον οποίον ουδεμία Ένωση στήριξε, όταν - αηδιασμένος από τις άνωθεν παρεμβάσεις - εγκατέλειψε το εισαγγελικό λειτούργημα.
Ο υπόκοσμος στην κυβέρνηση, το έγκλημα στην εξουσία.
Του Θάνου Τζήμερου.
Το να σπάζεις την πόρτα οποιουδήποτε κτηρίου που δεν σου ανήκει είναι ποινικό αδίκημα. Το να καταλαμβάνεις και να βανδαλίζεις τους χώρους του, επίσης. Εκτός αν πρόκειται για δημόσιο κτήριο, κι είσαι πολιτικός συγγενής του ΣΥΡΙΖΑ, ντόπιος ή εισαγόμενος. Τότε, ο πολιτικός προϊστάμενος της αστυνομίας αποφασίζει να αγνοήσει τον νόμο, την έκκληση των πρυτανικών αρχών και την εισαγγελική εντολή και διατάζει τους υφισταμένους του να μην επιβάλουν τον νόμο, καθήκον για το οποίο προσελήφθησαν, εκπαιδεύθηκαν, ορκίστηκαν να τηρούν και πληρώνονται από τον φορολογούμενο. Συνεπίκουροι και μερικοί ακόμα υπουργοί της κυβέρνησης που δηλώνουν ότι διάκεινται φιλικά προς τα "παιδιά” και οι καταστροφές δεν τους πειράζουν.
Ο Μιχ. Καλογεράκης ένα βήμα πριν από την καύση του δωρεάν υδρογόνου για τη θέρμανση του σπιτιού του!
Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Δεν έγινε μόνο στους χιλιάδες Έλληνες πολίτες αισθητή η απουσία του Μιχάλη Καλογεράκη, αλλά και σε μένα! Ήμουν βεβαίως σε συνεχή επαφή μαζί του, όλους αυτούς τους μήνες, και μάθαινα από πρώτο χέρι με τι ασχολείται και σε ποιο στάδιο βρίσκεται το project της χρήσης του καθαρού και δωρεάν υδρογόνου προκειμένου να θερμάνει σπίτια και να κινήσει οχήματα. Ο μοναχικός αγώνας του, όμως, και τα πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζει, κυρίως λόγω της οικονομικής κρίσης και της δικής του υποαπασχόλησης, δεν του επέτρεψαν να εστιάσει τις προσπάθειές του στην ολοκλήρωση της μετατροπής ενός καυστήρα αερίου που διαθέτει ώστε να μπορεί να καύσει το υδρογόνο και να ζεστάνει το σπίτι του. Όνειρό του, όπως λέει, να χρησιμοποιηθεί το υδρογόνο, που απεδείχθη πλέον ότι μπορεί να παραχθεί με δωρεάν ενέργεια από τον ήλιο, για την θέρμανση όλων των θερμοκηπίων της χώρας ώστε να ελαχιστοποιηθεί το κόστος παραγωγής των αγροτικών προϊόντων και να γίνουν αυτά ανταγωνιστικά. Στη συνέχεια η χρήση του υδρογόνου μπορεί να επεκταθεί για να ζεστάνει τα σπίτια και να κινήσει τα οχήματα και τα πάσης φύσεως μηχανήματα. Κάτι τέτοιο, βεβαίως, προϋποθέτει πολιτική βούληση η οποία, αυτή τουλάχιστον τη στιγμή, δεν υπάρχει καθώς τα οικονομικά συμφέροντα που θα θιγούν είναι τεράστια και ουδείς από τους εν ενεργεία βολευτές ή εν δυνάμει πρωθυπουργούς έχει τα κότσια να βάλει πάνω απ' όλα το συμφέρον της χώρας και του λαού και να αναλάβει το πολιτικό κόστος αδιαφορώντας αν θα κινδυνεύσει και ο ίδιος να εμπλακεί σε κάποιο τροχαίο και να βρεθεί "εντελώς τυχαία" σε κάποιο χαντάκι...