Η Φυσιολατρική Λέσχη Φίλων Φουσκωτού Σκάφους «ΝΑΥΤΙΛΟΣ», την Πέμπτη 11 Σεπτεμβρίου 2014, ολοκλήρωσε την τέταρτη αποστολή «Σταγόνα αγάπης» για το "Ξεκίνημα της Σχολικής Χρονιάς στα Παιδικά Χωριά SOS Βάρης".

Η δράση είχε χαρακτήρα κοινωνικής προσφοράς με βασικό σκοπό να είναι κοντά στα παιδιά των Παιδικών Χωριών SOS στο ξεκίνημα της νέας σχολικής χρονιάς. Μία αντιπροσωπεία Μελών της Λέσχης επισκεύτηκαν το χωριό για να προσφέρουν σύχρονο ηλεκτρονικό εξοπλισμό με στόχο την βελτίωση αλλά και να διευκολύνουν τις εκπαιδευτικές δυνατότητες του χωριού. Ο ηλεκτρονικός εξοπλισμός που παραδόθηκε είναι:

Πηγή : "Αντιφωνητής" - Αρ. Φύλλου 399, Σεπτέμβριος 2014

Γράφει ο Ν. Λυγερός.

Ένα από τα μεγάλα προβλήματα των ανθρώπων που προωθούν την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας είναι το πλήθος των μαθητών και των φοιτητών. Σε κάθε συζήτηση αναρωτιούνται τι θα κάνουμε αν του χρόνου έχουμε λιγότερους, τι θα κάνουμε τώρα που έχουμε λιγότερους και πώς θα τα καταφέρουμε να έχουμε περισσότερους.

Αυτά τα ερωτήματα σε βάθος Χρόνου θεωρούνται από συνήθεια ως σημαντικά, ενώ ανήκουν μόνο και μόνο στη καθημερινότητα. Συζητούν ειδικοί της γλώσσας λες και υπάρχει μόνο η γλώσσα δίχως σκέψη. Ποιο νόημα έχει η γλώσσα δίχως σκέψη; Ποια σημασία έχει η γλώσσα δίχως πολιτισμό; Αν ο στόχος μας είναι μόνο και μόνο η επικοινωνία, σίγουρα υπάρχει και απάντηση. Το πρόβλημα είναι ότι μιλάμε για φυσικές γλώσσες και όχι για τεχνητές. Κι όταν εφαρμόζουμε αυτό το πλαίσιο στη γλώσσα μας μπορούμε ν’ αναρωτηθούμε στο τέλος τι αξία έχουν τα ελληνικά δίχως Ελληνισμό;

Πηγή : http://www.pentapostagma.gr/2014/09/%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CF%85%CF%88%CE%B7-%CF%83%CE%BF%CE%BA-%CF%84%CE%BF-%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CE%B5%CE%AF%CE%BF-%CE%B5%CF%83%CF%89%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CF%8E.html#.VBRw-xa-52A

Διαβάσαμε το υπ. αριθ. 318/11-4-2011 έγγραφο της Γενικής Γραμματείας Πληθυσμού και Κοινωνικής Συνοχής του Υπουργείου Εσωτερικών προς το Υπουργείο Εξωτερικών, με θέμα «Εθνική Στρατηγική για την κοινωνική ένταξη των υπηκόων τρίτων χωρών από 2011 έως 2015» και φρίξαμε! Σας μεταφέρουμε αυτολεξεί:

«Η χώρα θα χρειασθεί και νέους μετανάστες προκειμένου να αντιμετωπισθεί το επερχόμενο φαινόμενο γήρανσης του πληθυσμού. Tο εθνικό συμφέρον επιτάσσει να συνεχισθεί η νόμιμη μετανάστευση!!!» (σελ.8)

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Ακριτική Κάσος. Τέλη δεκαετίας του '80, αρχές δεκαετίας του '90. Τόσο κοντά, αλλά και τόσο μακριά, συγχρόνως, στον χρόνο και στον τόπο! Στο παραδοσιακό, πρωτόγονο θα έλεγα, πατητήρι του αείμνηστου μαστρο Δημήτρη, παιδιά, εγγόνια και φίλοι παρακολουθούν τον μούστο που τρέχει απ' τη κτιστή δεξαμενή καθώς ο Μανώλης Πέππης και ο μικρός γιος του Μίμης πατάνε τα σταφύλια. Ο μαστρο Δημήτρης παρακολουθεί και μοιράζει συμβουλές και οδηγίες, ενώ πειράζει τον εγγονό του που δεν έχει ακόμη τη δύναμη να γυρίσει τη μπάρα για την σύνθλιψη των σταφυλιών.

Τα παιδιά ανδρώνονται, οι ενήλικοι γερνούν, οι ηλικιωμένοι φεύγουν, μαζί και κάποια έθιμα που έδεναν άλλοτε σφιχτά τους ανθρώπους των μικρών κοινωνιών. Είναι όμως αυτό το παρελθόν που κρατάει τη μνήμη ζωντανή και δίνει κουράγιο και ελπίδα στους ανθρώπους για τις δύσκολες ημέρες που έρχονται...

Γράφει ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Αρχικώς ο τίτλος αυτού του άρθρου ήταν "οι Δήμαρχοι αλλάζουνε, το μπάχαλο όμως μένει". Ο δημοσιογράφος όμως είναι παρατηρητής των γεγονότων, στέκεται με κριτική διάθεση απέναντι στην εξουσία και ενημερώνει, όσο πιο αντικειμενικά μπορεί, τον κόσμο. Δεν είναι ούτε εισαγγελέας ούτε προφήτης. Μ' αυτές λοιπόν τις σκέψεις, άλλαξα τον τίτλο του άρθρου ώστε να μην παρεξηγηθώ, χωρίς λόγο και αιτία, από αυτούς που με περιμένουν στη γωνία με... το δίκανο.

Σηκώθηκαν λοιπόν απ' τις καρέκλες τους - ή μάλλον κατέβηκαν απ' το μπαμπουδένιο καλάμι τους - ο μέχρι πρότινος Δήμαρχος Κάσου Δημήτρης Ερωτόκριτος, ο Αντιδήμαρχος και οι δημοτικοί του σύμβουλοι, και τις θέσεις τους κατέλαβαν η Μαίρη Τσανάκη και οι δικοί της δημοτικοί σύμβουλοι. Μαζί μ' αυτή την αλλαγή όλοι ελπίζουν ότι κάτι θα αλλάξει στον τρόπο διαχείρισης της εξουσίας και των πραγμάτων που αφορούν το ακριτικό νησί και τους κατοίκους του, ενώ ελπίζουν να αλλάξει και ο τόπος συνεδριάσεων του δημοτικού συμβουλίου από το... περίπτερο του λιμανιού στα γραφεία, τουλάχιστον, του Δήμου.