Πηγή : http://kartesios.com/?p=194740

Υπάρχουν γιατροί που μπαίνουν για 3ήμερη εφημερία σε νοσοκομείο και δεν κλείνουν μάτι. Υπάρχουν εργάτες που χτυπάνε συνεχόμενα δωδεκάωρα στα καμίνια και τρέμει το φυλλοκάρδι τους μη γίνει η στραβή και δεν ξαναγυρίσουν σπίτι τους. Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν σκυμμένοι δουλεύοντας χαμαλίκι από το ξημέρωμα ως τη νύχτα. Οπότε χέσε μας ρε Τσίπρα με το ηρωικό σου 17ωρο διαπραγματεύσεων. Μια φορά το έκανες και θα μας το χτυπάς για ολόκληρη ζωή. Γελάνε οι αλιεργάτες στα καΐκια με την κούραση που έριξες και τους λακέδες να πηγαινοφέρνουν φουα γκρα, νεράκι Άλπεων και κρεμ μπριλέ για να μην πέσει το σάκχαρο.

Υπάρχουν μακροχρόνια άνεργοι σακατεμένοι από την κατάθλιψη, καταστηματάρχες που συλλέγουν μύγες, έμποροι που πεταλώνουν ψύλλους, απλήρωτοι επί μήνες εργαζόμενοι, δανειολήπτες έτοιμοι για την κρεμάλα που έχουν να κλείσουν μάτι από την αγωνία και το άγχος 1.865 νύχτες, 865 νύχτες, 65 νύχτες ή μόνο 2 νύχτες γιατί είναι φρέσκοι στην απόγνωση του τίποτα που φέρνουν τα μνημόνια. Οπότε χέσε μας ρε Τσίπρα με το ηρωικό σου 17ωρο διαπραγματεύσεων που έκανες μαζί με τον Τσακαλώτο. Γελάει η κούραση μαζί σου.

Γράφει ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Είναι αλήθεια ότι η επιλογή μου να ασκώ κριτική στην εξουσία, ιδίως στην Κάσο, με έχει φέρει κατά καιρούς αντιμέτωπο με κάποιους ανθρώπους του νησιού οι οποίοι πρόσκεινται, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, στον εκάστοτε δήμαρχο. Δεν πρόκειται βεβαίως μόνο για επιλογή μου αλλά και για υποχρέωση, η οποία απορρέει, αφ' ενός και κυρίως, από το λειτούργημά μου ως ελεύθερου δημοσιογράφου, αφ' ετέρου από το ενδιαφέρον μου ως συνειδητοποιημένου πολίτη και ετεροδημότη, έστω, της Κάσου. Οφείλω δε να πω, ευκαιρίας δοθείσης, ότι εάν οι δημοσιογράφοι των μέσων μαζικής εξαπάτησης ασκούσαν το λειτούργημά τους, ως ώφειλαν, δεν υπέκυπταν στις ορέξεις των μεγαλοεργολάβων εργοδοτών τους, ενημέρωναν σωστά τον κόσμο που τους ακούει και τους διαβάζει και ασκούσαν κριτική στην εξουσία χωρίς να διαπλέκονται μαζί της, τότε τα πολιτικά πράγματα στη χώρα μας θα ήταν πολύ διαφορετικά και δεν θα είχαμε φθάσει σ' αυτό το σημείο κοινωνικής, πολιτικής, οικονομικής και πολιτισμικής εξαθλίωσης. Εννοείται ότι ανάλογη ευθύνη έχουν οι δικαστές και οι  εισαγγελείς οι οποίοι κάνουν συχνά στραβά μάτια σε σοβαρές υποθέσεις ενώ ευαισθητοποιούνται σε υποθέσεις ήσσονος σημασίας. Καταπίνουν, με άλλα λόγια, την κάμηλο και διϋλίζουν τον κώνωπα.

Καταγγέλει και φωτογραφίζει ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Ευτυχώς (ή μάλλον δυστυχώς) δεν λείπουν οι κωμικοτραγικές καταστάσεις στην Κάσο. Αν έχει κανείς τα μάτια του ανοικτά και θέλει να ασκήσει κριτική στα κακώς κείμενα, η Δημοτική Αρχή του νησιού δεν θα τον αφήσει να πλήξει!

Βαμμένα ξύλινα κάγκελλα στο χρώμα του λευκού!

Έτσι, μετά την αυθαίρετη τοποθέτηση ξύλινης εξέδρας πάνω στις πέτρες του παλιού λιμανιού του Εμπορειού, η οποία απομακρύνθηκε μετά τη δημοσίευση σχετικού σχόλιου και φωτογραφιών μου στο "Rib and Sea" http://www.ribandsea.com/waves/1992-stise-kai-sy-mia-eksedra-sti-thalassa-boreis εθεάθη προχθές υπάλληλος του Δήμου να βάφει με πλαστικό λευκό χρώμα τα ξύλινα προστατευτικά κάγκελλα που βρίσκονται μπροστά στο Ηρώο!

Η πράξη έγινε, όπως έμαθα, εν αγνοία της αντιπολίτευσης η οποία, για άλλη μία φορά, δεν ενημερώθηκε για τις αποφάσεις της Δημοτικής Αρχής. Εγώ πάντως δεν θα μείνω αυτή τη φορά στο παράτυπο του πράγματος. Προτού όμως αναφέρω τι με ενόχλησε προσωπικώς περισσότερο, θα πρέπει να πω ότι κάθε απόφαση που λαμβάνεται από την Δημοτική Αρχή μονομερώς για την πραγματοποίηση ενός μικρού ή μεγάλου δημοτικού έργου είναι de facto και de juris παράνομη καθώς, στην προκειμένη περίπτωση, δεν πρόκειται για βάψιμο των κάγκελλων ενός σπιτιού αλλά για το βάψιμο των κάγκελλων ενός δημόσιου χώρου. Αυτό θα έπρεπε να το γνωρίζει η κυρία Τσανάκη, δεδομένου ότι εκτός από τη μεγάλη πείρα που έχει αποκτήσει λόγω της πολυετούς παρουσίας της στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, είναι και δικηγόρος στο επάγγελμα.

Γράφει και φωτογραφίζει ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Ο Πρίωνας (ή Βούναρης) στεκόταν πάντα εκεί, μπροστά μου, από τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του '80, τότε που κατηφόριζα με τα φουσκωτά σκάφη εκείνης της εποχής από το Καλαμάκι μέχρι την Αστράβη του νοτιοανατολικού Αιγαίου. Τη δική μου "Ιθάκη". Τότε δεν υπήρχε gps και οι αμφιβολίες για το αν η πορεία που είχα χαράξει και κρατήσει ήταν σωστή, στο πέρασμα της μεγάλης θαλασσινής αγκαλιάς των 92 ναυτικών μιλίων από τη Σαντορίνη μέχρι την Κάσο, ήταν συχνά βασανιστικές. Δεν είχε άλλωστε κερδίσει άδικα το προσωνύμιο "Αλός Άχνη" η φωτεινή αυτή πέτρα του Καρπάθιου, που η αλμύρα της θάλασσας και η υγρασία της στεριάς καλύπτουν πάντα τις κορυφές της με τα μπαμπάκια του ουρανού που κάνουν το νησί αόρατο θαρρείς από το ανθρώπινο μάτι.

Ήταν εκεί και επιμελήθηκε της βιντεοσκόπησης (αφιλοκερδώς) ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Ελάχιστα πράγματα χρειάζονται για να στηθεί ένα γλέντι στην Κάσο. Έτσι έγινε και εκείνη την ημέρα του Αυγούστου. "Θα μαζευτούμε και θα γλεντήσουμε απόψε στη Χέλατρο. Θα φτιάξουμε και σιτάκα. Θα έρθεις;", με ρώτησε ο Νεκτάριος. "Το ρωτάς; Εκεί θα ειμαι!", του απάντησα, και ετοίμασα τη βιντεοκάμερα αφού δεν ετέθησαν από τον διοργανωτή περιορισμοί βιντεοσκόπησης και πνευματικά δικαιώματα...

Πήγα νωρίτερα στην όμορφη αυτή γωνιά της νότιας Κάσου για τα προκαταρκτικά. Ο Νεκτάριος, το γάλα, οι μακαρούνες και τα παρελκόμενα δεν άργησαν να φανούν. Γρήγορα μπήκε το καζάνι στη φωτιά και η Ελένη ανέλαβε εργολαβικά να ανακατέψει επί έξι σχεδόν ώρες το λευκό υγρό μέχρι να γίνει σιτάκα! Οι "καλεσμένοι" δεν άργησαν κι' αυτοί να φανούν. Κάποιοι ήταν ήδη στην παραλία και απολάμβαναν το απογευματινό τους μπάνιο. Κατά τις 8 φάνηκε και πάλι ο Νεκτάριος που είχε φύγει για να φέρει τους οργανοπαίκτες. Τον Ηλία, τον Ανδριανό, τον Μάρκο και τον πατέρα του Ανδριανού Βασίλη Χασαπλαδάκη. Νέα παιδιά οι τρεις πρώτοι, μαθητές του Νεκτάριου o Ανδριανός και ο Ηλίας, του Ντίνου Μηνά ο Μάρκος, που συνεχίζουν με το ταλέντο τους την Κασιώτικη μουσική παράδοση και δίνουν ελπίδα πως τίποτε δεν χάθηκε.

Το τι ακολούθησε, δεν θα το περιγράψω. Λύρα, λαούτο, τσαμπούνα, μαντινάδες, σούστα και πιο πέρα, παράλληλα με τη σιτάκα, τα κάρβουνα με τα κοψίδια. Δείτε το βίντεο που ακολουθεί και μην παραλείψετε να διαβάσετε το υστερόγραφο.

Υ.Γ. Σκοπίμως ανέφερα τη λέξη "αφιλοκερδώς" και αυτό θα κάνω πάντα στο εξής, σαν υπενθύμιση για όσα έχω κάνει, χωρίς να αποβλέπω σε προσωπικό όφελος, για την Κάσο κατά την διάρκεια των 33 τελευταίων ετών και απάντηση στις κακοήθειες που έχουν γραφτεί προσφάτως για το πρόσωπό μου στα μέσα κοινωνικής απομόνωσης από "επώνυμο" Κασιώτη. Θα λάβει βεβαίως σύντομα και την τεκμηριωμένη απάντησή μου σε όσα ανακριβή, ψευδή και συκοφαντικά έγραψε εις βάρος μου στο φατσοβιβλίο, τόσο στον δικό του λογαριασμό όσο και στον λογαριασμό της κυρίας Χάϊντι Παπαδάκη. Εκεί δηλαδή που ξέρει ότι δεν έχω πρόσβαση. Άλλος ένας δίμουρος τσάμπα μάγκας ο οποίος, εάν δεν ζητήσει συγγνώμη, θα υποστεί τις συνέπειες του νόμου. Ας μάθει ότι δεν ανήκω στην κατηγορία εκείνων που λένε πως βρέχει όταν τους φτύνουν...