Γράφει ο Σωτήριος Καλαμίτσης.

Αιφνιδιαστικά εισάγει η Κυβέρνηση στην ολομέλεια της Βουλής το νομοσχέδιο-τέρας του Καρούμπαλου προς ψήφιση την Κυριακή 08.05.2016. Αυτοί οι βολευτές δεν έχουν ούτε γιορτές ούτε σχόλες. Στις επάλξεις νυχθημερόν για να εξοπλίσουν τον Ευκλείδη ως αστακό, να μετάσχει στο Eurogroup της 09.05.2016. Σε έναν νομικά ανύπαρκτο θεσμό, ο οποίος παίρνει αποφάσεις για τη ζωή του ευρώ και των λαών της ευρωζώνης. Σ’ αυτόν τον άτυπο θεσμό θα ληφθούν τη Δευτέρα οι τελειωτικές αποφάσεις για το μέλλον μας.

Σύσσωμες οι συνδικαλιστικές οργανώσεις, με μια φωνή, σαν μια γροθιά κήρυξαν απεργία για δύο ημέρες. Δεν θα λειτουργεί τίποτα.  Πόσες φορές δεν το έχουμε δει αυτό το έργο; Απεργίες και κόντρα απεργίες, απλώς για να διατρανώσουν  οι εργαζόμενοι, όσοι έχουν απομείνει, την αντίθεσή τους στη διάλυση των πάντων. Μέχρι να γίνει η επόμενη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, δοθέντος ότι όλα αυτά γίνονται επί έξη χρόνια για να μην κουρευτούν de jure οι καταθέσεις, οι οποίες έχουν de facto κουρευτεί με αναλήψεις για πληρωμή ΕΕΤΗΔΕ, ΦΑΠ, ΕΝΦΙΑ, αλληλεγγύη, 100% προκαταβολή φόρου εισοδήματος κ.λπ.

Του Σωτηρίου Καλαμίτση.

Γερμανικό, λέει, ινστιτούτο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το 95% του ποσού που δανείσθηκε μέχρι σήμερα η Ελλάδα από τους τοκογλύ..  με συγχωρείτε δανειστές, πήγε σε ευρωπαϊκές τράπεζες και όχι στον ελληνικό λαό.

Το ότι το ιδιωτικό χρέος του Δημοσίου προς τις τράπεζες έγινε κρατικό από τον ΓΑΠ, ώστε να στριμωχτεί η χώρα και να μπούμε στα Μνημόνια, το είχε επισημάνει πρώτος ο Π. Τραϊανού. Ιδού ένα από τα άρθρα του : http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2010/06/25.html
Στη συνέχεια το έλεγαν όλοι. Και ο Γιάνης το είπε, αλλά οι άλλοι δεν το γνώριζαν, ούτε ο ΓΑΠ ούτε ο Ποπάϊ ούτε ο Ντέπιουτης ούτε ο Σαμαράς, ούτε ο Λουκάς φυσικά.

Mία απίστευτη αποκάλυψη βγήκε στο φως της δημοσιότητας από την telegraph.co.uk, που θα έπρεπε να προβληματίσει τις αρμόδιες Αρχές τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη.

Στην αποκαλυπτική έρευνα της telegraph, που πρώτοι μεταφέραμε στην Ελλάδα, καθώς όπως φαίνεται τα συστημικά ΜΜΕ φρόντισαν να "καταχωνιάσουν" το εν λόγω δημοσίευμα, αποκαλύπτεται μία πολύ καλά οργανωμένη απάτη με πλαστά συριακά διαβατήρια, τα οποία χρησιμοποιούν αραβόφωνοι ούτως ώστε να περάσουν από τα παράλια της Μ. Ασίας στα ελληνικά νησιά!

Ο λόγος που χρησιμοποιούν πλαστά συριακά διαβατήρια φυσικά είναι προφανής. Σύμφωνα με τη Σύμβαση του 1951 για τους Πρόσφυγες, όσοι διαφεύγουν από τη χώρα τους λόγω βίας και διώξεων δικαιούνται βασικά δικαιώματα, βάσει του διεθνούς δικαίου, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος να μην απελαθούν αμέσως και να μην σταλούν πίσω στη χώρα τους.

Του Σωτηρίου Καλαμίτση.

[http://www.iefimerida.gr/news/262615/i-apantisi-mayrota-stin-peristera-na-orgizetai-me-osoys-ekanan-ti-diataxi]

Χθες, λοιπόν, άκουσα για πρώτη φορά το όνομα «Ρόκκος Χοϊδάς» από το ραδιόφωνο, καθώς σαν χθες άφησε ο εν λόγω την τελευταία του πνοή το 1890 στη Χαλκίδα εκτίων ποινή τριετούς φυλάκισης για εξύβριση του Βασιλέως. Γόνος αριστοκρατικής οικογένειας διετέλεσε Αντεισαγγελέας Εφετών και μετέπειτα  αντιμοναρχικός  βουλευτής πρεσβεύων ότι ο νόμος είναι υπεράνω και του Βασιλέως. Όπου τα δίκια του λαού κι’ αυτός μαζί. Αντιγράφω από το «creative live»:

Της Φένιας Ρουγκούνη.*

Κάνοντας λόγο συχνά για τα σοβαρά ή τα ευτράπελα του νεοελληνικού κράτους και με δεδομένο ότι το κράτος αυτό είναι εν πολλοίς δημιούργημα Πελοποννησίων, αξίζει πιστεύω να διερευνηθούν κάποιες πτυχές του ψυχισμού των ανθρώπων αυτών, μιας και έχουμε αφήσει στα χέρια τους τις τύχες μας τόσα χρόνια τώρα.

Αν γειτνιάσεις με οικογένεια Πελοποννησίων, γρήγορα αντιλαμβάνεσαι τη σπουδαιότητα που αποδίδουν στην εξ αίματος συγγένεια. Ο κόσμος τους χωρίζεται στα δύο: Εμείς, οι εξ αίματος, οι εκλεκτοί, και οι άλλοι, οι ξένοι, οι περιττοί. Μια ανατριχιαστική παροιμία που άκουσα πριν χρόνια σε χωριό του νομού Ηλείας δίνει το στίγμα με ακρίβεια: «Μπήκε ο χάρος μες στο σπίτι, και όλοι δείξανε τη νύφη». Η νύφη, ξένη αιματολογικά προς την οικογένεια του γαμπρού, είναι αλλότριον είδος, περιττό και αναλώσιμο, και άρα ανέτως την χαρίζουμε στον Χάρο για παρέα. Εμείς, οι όμαιμοι, νά ‘μαστε καλά.