Κείμενο - Φωτογραφίες - Βίντεο : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Μουσική : Γιώργος Ρήγος.

Η Αίγινα ήταν ανέκαθεν η πιο εύκολη και οικονομική λύση θαλασσινής απόδρασης για τους κατοίκους του βρωμερού άστεος οι οποίοι είχαν την τύχη (ή την ατυχία) να έχουν στην κατοχή τους κάποιο ταχύπλοο σκάφος. Σε μια απόσταση μικρότερη των είκοσι ναυτικών μιλίων από τις δυτικές ακτές της Αττικής ήταν η λύση "ανάγκης" όταν ο χρόνος και τα χρήματα για βενζίνη δεν επαρκούσαν για πιο πολύπλοκες εξορμήσεις. Ούτε εγώ αποτελούσα άλλωστε εξαίρεση τις δεκαετίες του '80 και του '90, τότε που το ταξίδι μέχρι την Αίγινα διαρκούσε, συνήθως, λιγότερο από μία ώρα με το κόστος του καυσίμου να παραμένει σε αξιοπρεπή επίπεδα.

Το πρόγραμμα, ωστόσο, ήταν πάντα το ίδιο. Δέναμε στο λιμάνι της Αίγινας ή της Πέρδικας, πεταγόμασταν ενίοτε μέχρι τη Μονή ή το Αγκίστρι ενώ, εναλλακτικώς, δοκιμάζαμε τα μεζεδάκια του Δρόσου στον "Ιππόκαμπο" ή μια πάστα στου Μπέση. Από κει και μετά, τίποτε! Ποιος να ανηφορίσει στις βουνοπλαγιές - και με τι μέσον - για να θαυμάσει τη θέα από το Σφεντούρι, ποιος να επισκεφτεί τον ναό της Αφαίας ή το Κέντρο περίθαλψης αγρίων ζώων του Γιάννη Πουλόπουλου, ποιος να περπατήσει στα μονοπάτια της Παλαιόχωρας με τα 34 ξωκλήσια; Με τον ίδιο απαράλλαχτο άλλωστε τρόπο "βλέπαμε" και τους άλλους νησιωτικούς προορισμούς στο Αιγαίο ή στο Ιόνιο. Μια καντηλίτσα στο λιμάνι, μπάνιο σε κάποια παραλία, φαγοπότι στην πλησιέστερη ταβέρνα, ένα μικρό σουλάτσο να χωνέψουμε και βουρ για τις βάρκες να επιστρέψουμε στο κλουβί της μεγαλούπολης.

Πηγή: http://grnea.gr/2015/12/%E1%BC%80n%E1%BD%B1ptixis-m%E1%BD%B3s%E1%BF%B3-t%E1%BF%86s-pede%E1%BD%B7as-ki-%E1%BD%84chi-m%E1%BD%B3s%E1%BF%B3-t%E1%BF%86s-%E1%BC%90xathli%E1%BD%BDseos/

Ἡ Ἑλλάδα βρίσκεται σὲ μιὰ βαθειὰ οἰκονομικὴ κρίση. Τίποτα καινούριο. Αὐτὴ ἡ κρίσις ἐπεκτείνεται σὲ ὅλες τὶς πτυχὲς τῆς ζωῆς, στὴν παιδεία, τὸν πολιτισμό, τὴν κοινωνικὴ ἠθική. Κοινὲς διαπιστώσεις, δίχως τίποτα τὸ σημαντικό.

Ζοῦμε σὲ μιὰ χώρα ποὺ οὐδέποτε ἦταν βιομηχανική, ἀφοῦ ποτὲ δὲν ἔφθασε στὸ σημεῖο νὰ γίνῃ. Οἱ περισσότερες κοινωνικὲς κατακτήσεις τῶν δυτικῶν κρατῶν, μετὰ τὸν μεσαίωνα, δὲν πέρασαν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα στὸν χρόνο τους, μὲ συνέπεια πολλὲς ἀπὸ τὶς δυτικὲς ἐπιρροὲς νὰ καταφθάνουν ἀργοπορημένες καὶ κάθιδρες μέσα ἀπὸ τὴν πολιτική, τὰ κόμματα καὶ τοὺς ἠγέτες ποὺ ἀναδεικνύει ὁ λαός μας.

Δὲν εἶναι τυχαῖο πὼς οἱ περισσότεροι πολιτικοί, ποὺ σέβονται τὸν ἑαυτό τους (sic) ἔχουν τὰ παιδιά τους σὲ ἀμερικανικὰ πανεπιστήμια. Μειοψηφία ἀποτελοῦν τὰ βρετανικὰ πανεπιστήμια. Δὲν νομίζω νὰ ὑπῆρξε ὑψηλόβαθμο κυβερνητικὸ στέλεχος, ποὺ νὰ εἶχε τὸ παιδί του σὲ κάποια σχολὴ τοῦ «ἀνατολικοῦ μπλόκ», τουλάχιστον μέχρι τὴν «πρώτη φορὰ ἀριστερά», καὶ νὰ «ἐπέζησε» πολιτικά.

Ιδού ο πρωτότυπος ο τρόπος με τον οποίον επέλεξαν ο ΣΕΓΑΣ, η Περιφέρεια Κρήτης και η Νομαρχία Ηρακλείου να προαναγγείλουν και να διαφημίσουν την διοργάνωση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ομάδων Στίβου Α΄Κατηγορίας το οποίο έλαβε χώρα στο Παγκρήτιο Στάδιο το διήμερο 20 και 21 Ιουνίου 2015.

Η διεθνής καμπάνια «ATHLETICS IN THE LAND OF CULTURE!» φέρει τη σφραγίδα του ανθρωπίνου δυναμικού της Περιφέρειας Κρήτης και του ΣΕΓΑΣ. Είναι αποτέλεσμα της αγάπης μας για τον τόπο μας αλλά και της άριστης συνεργασίας φορέων τοπικής αυτοδιοίκησης και της αθλητικής ομοσπονδίας. Είναι βασισμένη σε μνημεία και αξίες που παραμένουν αναλλοίωτες στο χρόνο και ενώνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα προσωπικότητες και φορείς του αθλητισμού, πολιτισμού και τουρισμού.

Επιμέλεια - Βίντεο : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Ο Γιάννης Πουλόπουλος ανήκει στο σπάνιο εκείνο είδος ανθρώπου το οποίο μικρές πιθανότητες έχει να συναντήσει κανείς τυχαία και να συζητήσει μαζί του, αν δεν το επιδιώξει. Το γεγονός λοιπόν ότι τον συνάντησα προχθές στην Αίγινα, στο "Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης Αγρίων Ζώων", λίγο μετά την Παχειά Ράχη, ήταν κάτι περισσότερο από τύχη. Ήταν επιλογή και ευλογία μαζί.

Πάει πολύς καιρός που ήθελα να ενημερωθώ, με προσωπική επαφή, για το έργο του. Ο αδελφός του Παναγιώτης, καλός μου φίλος από τον χώρο των φουσκωτών σκαφών, που έφυγε αναπάντεχα και άδικα από τη ζωή σε ηλικία πενήντα ετών, μου είχε μιλήσει πολλές φορές για τον Γιάννη.

"Αυτός είναι δοσμένος, ψυχή τε και σώματι, στα ανήμπορα ζώα", μου έλεγε, και το πρόσωπό του φωτιζόταν θυμάμαι από υπερηφάνεια για τον αδελφό του.

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Θα αναρωτηθείτε, ίσως, τι εννοώ όταν λέω ότι ο καπτα Στέφανος Πονηρός είναι πλοίαρχος πολλών ταχυτήτων. Πώς αλλοιώς θα μπορούσα όμως να χαρακτηρίσω ένα πλοίαρχο που ξεκίνησε τη ναυτική του καριέρα με υπερατλαντικά ταξίδια, εξυπηρέτησε στη συνέχεια τις "άγονες" γραμμές του Αιγαίου και σήμερα καπετανεύει το "Απόλλων Ελλάς" της "Hellenic Seaways" στη συνεργασία της με την Κοινοπραξία των Πλοίων του Σαρωνικού; Καπετάνιος πολλών ταχυτήτων, λοιπόν, ο καπτα Στέφανος Πονηρός ή, αν θέλετε, καπετάνιος για όλα τα καράβια! Επικοινωνιακός, πρόθυμος να μιλήσει μπροστά στην κάμερα, σε αντίθεση με άλλους συναδέλφους του που την... αγαπούν όπως ο διάολος το λιβάνι, με έναν καλό λόγο για όλους, έτοιμος να πάει όπου τον στείλει η εταιρεία.

Τον συνάντησα στη γέφυρα του "Απόλλων Ελλάς" έτοιμο να αντικαταστήσει τον καπτα Γιώργο τον Δήμου, και δεν έχασα την ευκαιρία να συζητήσω για λίγο μαζί του. Ο καπτα Στέφανος γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Καρδάμυλλα της Χίου και φοίτησε στο ομώνυμο Ναυτικό Λύκειο. Ταξίδεψε στην αρχή επί 6 χρόνια στις ανοικτές θάλασσες του πλανήτη, με φορτηγά πλοία και γκαζάδικα, και τα τελευταία 16 χρόνια έριξε άγκυρα στο Αιγαίο. Ανάμεσα στα άλλα μου εξήγησε την προέλευση του επωνύμου του, που οφείλεται στην πονηριά του πολύτεκνου παππού του ο οποίος "αγόραζε" κάποτε τα οικόπεδα στο νησί πετώντας την πέτρα από το πιο ψηλό σημείο του λόφου!