Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Αυτά που αντικρύζει ο επισκέπτης του παλιού κλωστοϋφαντουργείου Ζησιμάτου στην Ερμούπολη της Σύρου είναι πέρα και πάνω από κάθε φαντασία!

Ο χρόνος πάγωσε στις 27 Αυγούστου του 1986, όταν οι ιδιοκτήτες του εργοστασίου αποφάσισαν να σταματήσουν ξαφνικά τη λειτουργία του και να αποζημιώσουν τους εργαζομένους, ενώ εκκρεμούσαν πολλές παραγγελίες και δεν υπήρχαν χρέη ή οικονομικές υποχρεώσεις!

Εύλογα τα ερωτήματα που γεννώνται για τους λόγους εκείνης της ξαφνικής κατάρρευσης του κλωστοϋφαντουργείου, καθώς στις αρχές της δεκαετίας του '80 η χώρα έμπαινε στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, τα ευρωπαϊκά προϊόντα είχαν αρχίσει να κατακλύζουν την ελληνική αγορά και τα εργοστάσια να κλείνουν το ένα μετά το άλλο υπακούοντας θαρρείς σε μια "άνωθεν εντολή".

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Τη συνάντησα στο τελείωμα ενός κεντρικού δρόμου της αγοράς της Ερμούπολης, λίγο πριν από την πλατεία του Δημαρχείου, και ακούγοντας τη φωνή και τον ήχο της κιθάρας της σταμάτησα να τη βιντεοσκοπήσω. Κάτι το τραγούδι της Χαρούλας, κάτι η θέα της μικρής μου εγγονής που κοιτούσε αποσβολωμένη, κάτι η αισθαντική φωνή και ερμηνεία της άγνωστης τραγουδίστριας, μου έφεραν δάκρυα στα μάτια.

Την επόμενη μέρα τη συνάντησα και πάλι να κάθεται στα σκαλιά του Δημαρχείου. Ανταλλάξαμε μερικές σκέψεις και αυθόρμητα της ζήτησα να μου δώσει μια συνέντευξη. Ανέκαθεν ήθελα να μιλήσω με ένα καλλιτέχνη του δρόμου, από τότε που άκουσα ένα τριμελές συγκρότημα να παίζει - ίδιες Χριστουγεννιάτικες ημέρες - στην αγορά της Μυτιλήνης.

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

Τον συνάντησα τυχαία, καθώς περιπλανιόμουν στα στενά της Άνω Σύρου, και ανταλλάξαμε μια καλημέρα μαζί με τα ονόματά μας.

Το Τεό Ρόμβος δεν μου έλεγε τίποτε, μολονότι θα έπρεπε, ίσως. Η δική μου "αναγκαστική" όμως πορεία, με τον εγκλωβισμό των παιδικών και εφηβικών μου χρόνων στην επιχείρηση του πατέρα μου και μετέπειτα οι σπουδές και η στρατιωτική θητεία, δεν μου επέτρεψαν να γνωρίσω τους νέους της δικής μου γενιάς οι οποίοι βρισκόντουσαν σε μια διαρκή αναζήτηση, αντιστεκόμενοι στο κατεστημένο και την υποχρεωτικότητα.

ΘΕΜΑ: Νόμος Ν.4865/2021 ΦΕΚ. Α’ 238/04.12.2021 περί υποχρεωτικότητας εμβολιασμού κατά covid-19 για τους 60 ετών και άνω

1. Προσφάτως ψηφίστηκε ο Ν.4865/2021 ΦΕΚ. Α’ 238/04.12.2021, του οποίου το άρθρο 24 προβλέπει υποχρεωτικότητα εμβολιασμού κατά covid-19, προς το παρόν σε όλο τον πληθυσμό με ηλικία 60 ετών και άνω (με τα εν λόγω εμβόλια να βρίσκονται σε πειραματική φάση). Η εν λόγω πρόβλεψη όμως, σαφώς αντιτίθεται στα κατωτέρω θεσμικά νομικά κείμενα:
α. Κώδικας Νυρεμβέργης (Nuremberg Code)
β. UNESCO Universal Declaration on Bioethics and Human Rights (article-6)
γ . UN International Covenant on Civil and Political Rights (article-7)
δ . UN Declaration of Human Rights (article-3)
ε . Oviedo Treaty for Human Rights, 4.4.1997 (N.2619/1998)
στ. Διακήρυξη WMA (World Medical Association-Παγκόσμιος Ιατρικός Σύλλογος) της Λισσαβόνας περί Δικαιωμάτων του Ασθενούς
ζ. Διεθνής Κώδικας Ιατρικής Ηθικής του WMA (World Medical Association-Παγκόσμιος Ιατρικός Σύλλογος)
η. Άρθρο 5 παρ.5 Συντάγματος

θ. Ν.3418/2005, άρθρο-12 (Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας)

Το διάβασα κάπου και το αναδημοσιεύω. Ο συντάκτης είναι άγνωστος. Θα μπορούσε ωστόσο να είναι ο κάθε ένας από μας.

Σου φόρεσε μάσκα και γάντια, σε υποχρέωσε να στέλνεις sms για να βγαίνεις από το σπίτι σου και πειθαρχώντας συναίνεσες στην εδραίωση της σκλαβιάς και της απαξίωσής σου. ΕΝΟΧΟΣ.

Σου επέβαλε πρόστιμα γιατί θέλησες να αναπνεύσεις ελεύθερα και να μαζέψεις λιγο ήλιο. Τα πλήρωσες. ΕΝΟΧΟΣ.

Σε έκανε να νιώθεις μουδιασμένος όποτε έβλεπες αστυνομικό και κρύφτηκες. ΕΝΟΧΟΣ.

Σου επέβαλε να κυκλοφορείς ακόμη και στον καθαρό αέρα μασκοφορεμένος εισπνέοντας τα εμπνεόμενα και υπάκουσες. ΕΝΟΧΟΣ.

Σου επέβαλε να μασκοφορέσεις το παιδί σου, δεν έβγαλες άχνα. ΕΝΟΧΟΣ.