Κείμενο- φωτογραφίες - αεροφωτογραφίες : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Αναδουλειά, έλλειψη χρημάτων, απογοήτευση, μελαγχολία. Όλη η Ελλάδα από αυτά πάσχει τον τελευταίο καιρό. Δεν θα μπορούσα εγώ να αποτελέσω, βεβαίως, εξαίρεση. Καθόμουν λοιπόν προβληματισμένος στο γραφείο μου και κοιτούσα αφηρημένος το ιπτάμενο βαρκάκι, όταν μου ήρθε η φαεινή ιδέα να... πετάξω! Βάρκα ιπτάμενη στην Ηλιούπολη, όμως, δεν γίνεται. Τηλεφώνησα λοιπόν στον φίλο μου Γιώργο Ντέτσικα στα Σύβοτα : "Λέω να κάνω μια βόλτα μέχρι εκεί, να πετάξω με το ιπτάμενο βαρκάκι μου, μπας και βγάλω κανένα φράγκο (το βιολί μου εγώ με τις δραχμές), τι λες"; "Και δεν έρχεσαι βρε Ιωσήφ, τι να σου πω; Έχει κόσμο εδώ, τώρα μάλιστα με το άνοιγμα της Εγνατίας είναι περισσότερος από άλλες χρονιές, αλλά τους βλέπω λίγο διστακτικούς. Κυκλοφορούν, αλλά δεν ξοδεύουν. Έλα όμως, πιστεύω ότι θα δουλέψεις. Είναι πρωτότυπο αυτό που κάνεις άλλωστε". Αυτά μου είπε ο φίλος μου κι' εγώ δεν ήθελα πολύ να αρχίσω τις ετοιμασίες...
Πήγε στη λίμνη Ηραίου, φωτογράφισε και γράφει τις εντυπώσεις του ο Ιωσήφ Παπαδόπουλος.
Είναι απόγευμα Παρασκευής κι' εσείς, με όλα αυτά που συνέβησαν κατά την διάρκεια της εβδομάδας, πέφτετε κουρασμένοι (ψυχολογικά περισσότερο) και απογοητευμένοι στον καναπέ του σαλονιού σας. Για σκεφθείτε, όμως. Αντί να κάθεστε μπροστά στο χαζοκούτι, υποβαλλόμενοι σε μια άνευ προηγουμένου πλύση εγκεφάλου από προδότες πολιτικούς και αστείους δημοσιογράφους - showmen, και να έχετε το camper να μελαγχολεί ακινητοποιημένο στο πάρκινγκ ή κάτω απ' το σπίτι σας, δεν θα ήταν καλύτερα να επιβιβασθείτε σ' αυτό και να αφήσετε πίσω σας το θλιβερό λεκανοπέδιο; Δεν χρειάζεται να πάτε μακριά αν τα χρήματα δεν αρκούν για την αγορά του πετρελαίου. Τριάντα όμως ευρώ θα τα ξοδεύσετε το Σαββατοκύριακο, ούτως ή άλλως, ακόμη και αν επιλέξετε να μείνετε στην Αθήνα. Ε, λοιπόν, νομίζετε ότι θα σας κοστίσει περισσότερο, ας πούμε, αν πάτε με το camper μέχρι τη λίμνη Ηραίου ή Εσχατιώτιδα στην αρχαιότητα, την γνωστή σε όλους μας σαν λίμνη Λουτρακίου;
Το Σαββατοκύριακο 23 και 24 Οκτωβρίου 2010 επέλεξε η εταιρεία του Γ. Παναγούλια για να πραγματοποιήσει το τρίτο κατά σειρά "Camper Trophy", το οποίο, όπως φαίνεται, καθιερώνεται πλέον σαν θεσμός, αφού το τέταρτο έχει ήδη προγραμματισθεί για τα μέσα Νοεμβρίου. Υπενθυμίζεται ότι προηγήθηκε το "Α΄ Camper Trophy" στη λίμνη Δόξα (23-24 Ιανουαρίου 2010) και το δεύτερο στην περιοχή του ποταμού Λουσίου της Αρκαδίας (13-14 Μαρτίου 2010). Στο "A΄ Camper Trophy" δώσαμε κι'εμείς το παρόν, όχι όμως και στο δεύτερο, όπου δεν μπορέσαμε να λάβουμε μέρος λόγω ανωτέρας βίας.
Κείμενο - Φωτογραφίες : Ιωσήφ Παπαδόπουλος
Ιστορικά στοιχεία : Βικιπαίδεια.
Ξέρετε πόσες φορές συνέλαβα τον εαυτό μου να επιλέγει σαν "πρόχειρη" λύση μιας διήμερης απόδρασης το Ναύπλιο; Ουκ ολίγες. Και όπως φαίνεται, μαζί με μένα, την ίδια σκέψη κάνουν και πολλοί άλλοι "αυτοκινούμενοι" φίλοι, γιατί πώς αλλοιώς να εξηγήσει κανείς την παρουσία τόσων πολλών campers τα Σαββατοκύριακα στο parking του λιμανιού στο Ναύπλιο και στην παραλία της Καραθώνας; Και κάθε άλλο παρά "πρόχειρη" είναι η επιλογή του Ναυπλίου για να περάσει κανείς εκεί ένα διήμερο.Το Ναύπλιο είναι πράγματι μια πόλη που τα συνδυάζει όλα. Θάλασσα και
βουνό, σε κοντινή απόσταση, άνετους χώρους στάθμευσης, γειτονικές κωμοπόλεις και χωριά με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και, κυρίως, ιστορία και άρωμα μιας άλλη εποχής, με το Μπούρτζι, το Παλαμήδι, την κουλτούρα των καλοδιατηρημένων κτιρίων του 18ου αιώνα, τα γραφικά δρομάκια με τα καλόγουστα καταστήματα και τα... μυρωδάτα εστιατόρια που χαρίζουν αξέχαστες γαστριμαργικές απολαύσεις...
Ξημέρωνε Χριστούγεννα κι' εμείς, αφημένοι στη θαλπωρή του Granduca, κοιτούσαμε έξω απ' το παράθυρο της "σοφίτας" τα ψαροκάϊκα και τους γλάρους, που είχαν βγει παγανιά για κάποιο ξεχασμένο ψάρι. Απολαύσαμε την πρωϊνή ζεστή σοκολάτα με το τσουρέκι, ακούγοντας στο ραδιόφωνο ιταλιάνικες παρόλες και τραγούδια, φουλάρισα την δεξαμενή του camper με νερό από την κοντινή βρύση και, χωρίς άλλη καθυστέρηση, "σαλπάραμε" για το Taranto. Η Gallipoli πάντως υπήρξε για μας κάτι περισσότερο από φιλόξενη. Όμορφη πόλη, ρομαντική, ήσυχη, ασφαλής, δωρεάν χώρος στάθμευσης, νερό, τι άλλο να ζητήσει κανείς; Και ήταν θαρρείς, ένα είδος προειδοποίησης όλα αυτά, αφού, ως γνωστόν, την γαλήνη διαδέχεται συνήθως η καταιγίδα. Στο Taranto λίγο έλειψε να τo εμπεδώσουμε αυτό...